Tadeusz Konwicki

ur. 22 czerwca 1926
zm. 7 stycznia 2015

Wybitny polski pisarz, scenarzysta oraz reżyser filmowy. W czasie II Wojny Światowej walczył w antybolszewickiej partyzantce AK. W 1945 roku został gorliwym działaczem socjalistycznym, był jednym z autorów tzw. "pryszczatych" informacji - jego utwory to: "Przy budowie", "Władza", "Godzina smutku". Jednak ideologia socjalistyczna go rozczarowała i w swojej dalszej twórczości przyjął postawę opozycjonisty, bez przynależności do jakiejkolwiek grupy. Pisał dzieła w ówczesnym państwie komunistycznym na pograniczu niecenzuralności np. jego cykl powieści egzystencjalnych: "Sennik współczesny" (1963), "Wniebowstąpienie" (1967), "Nic albo nic" (1971) oraz para-dziennik "Kalendarz i klepsydra" (1976). Od połowy lat 70-tych utwory Konwickiego były publikowane w podziemiu wydawniczym. Poza oficjalnym wydaniem ukazały się w ten sposób m.in.: tryptyk "Kompleks polski" (1977), "Mała apokalipsa" (1979) (zekranizowana przez Costa-Gavrasa), "Rzeka podziemna, podziemne ptaki" (1984), para-pamiętnik "Wschody i zachody księżyca" (1982) oraz wywiad-rzeka "Pół wieku czyśćca". Pozostałe utwory Konwickiego to: "Zorze wieczorne" (1991), powieść "Czytadło" (1992), "Dziura w niebie" (1959), "Zwierzoczłekoupiór" (1969) (na jego podstawie powstał film telewizyjny "Skrzydła" reż. Krzysztof Wojciechowski"), "Kronika wypadków miłosnych" (1974), powieść "Bohiń" (1987), "Pamflet na siebie" (1995). Konwicki był jednym z tzw. ojców "Szkoły Polskiej", która zaistniała gdy był on kierownikiem literackim Zespołu Filmowego "KADR". Pracował także jako kierownik literacki w takich instytucjach jak "Kraj", "Pryzmat" czy "Perspektywy" gdzie inicjował wiele projektów kinowych. Wyreżyserował takie filmy jak: "Ostatni dzień lata", "Zaduszki", "Salto", "Jak daleko stąd, jak blisko", "Dolina Issy" i "Lawa" oraz krótkometrażowy "Matura". Konwicki był także scenarzystą, napisał scenariusze do takich filmów jak: "Matka Joanna od Aniołów", "Faraon", "Austeria", "Zimowy zmierzch", "Jowita", "Kronika wypadków miłosnych" (na podstawie jego własnej powieści). Otrzymał wiele nagród, w 1966 r. odebrał na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Cannes nagrodę za scenariusz do "Faraona". W 2002 roku został uhonorowany Polską Nagrodą Filmową "Orzeł" i Nagrodą Polskiego PEN Clubu imienia Jana Parandowskiego za całokształt twórczości.   więcej »